کونگ فو
پیشینه یکی از مطالب آموزشی کونگفو، زیر نظر ابراهیم میرزایی؛ چاپ شده در مجله دختران و پسران
ابراهیم میرزایی پس از گذراندن دورههای مختلف رزمی در رشتههایی همچون کونگفو یا همان ووشو، کاراته، تکواندو و دورههای سخت تکاوری نزد مربیان بزرگ انگلیسی، ژاپنی، کرهای و آمریکایی در کشورهای مختلف و همچنین کسب درجاتی همچون دان ۷ کاراته گوجوریو، دان ۴ تکواندو و مدرک دکترای تن و روان تا سال ۱۳۴۹؛ نگارش کتابی با عنوان کاراته و ذن را آغاز کرد که در سال ۱۳۵۱ انتشار یافت. سَبْک جدیدی را به نام «توآ» که در این کتاب به آن پرداخته شده، از همان سال مراحل آزمایش خود را در باشگاه سرباز (پهلوی سابق) گذراند و در نهایت در سال ۱۳۵۲ با تأسیس دانشکده تن و روان فعالیت رسمی خود را آغاز نمود. از آنجایی که کونگفو توآ با فیزیک بدنی جوانان ایران در آن دوره تناسب خاصی داشت، همراهان این ورزش توانستند موفقیتهای چشمگیری در مقایسه با ورزشهای رزمی دیگر در ایران کسب کنند. این امر موجب شد تا در کمتر از ۵ سال جمعیت زیادی به سوی این ورزش جذب شوند.[۶] اما در سال ۱۳۵۶ در پی اختلاف بین ابراهیم میرزایی و غلامرضا پهلوی (مسئول ورزش وقت)، دانشکده انشاء تن و روان تعطیل شد و جمعیت همراهان کونگفو توآ در پارکها، سالنهای کوچک خصوصی و سولههای اجارهای به فعالیت خود ادامه دادند.[۷]
سازمان ورزشی و فرهنگی تاج پس از انقلاب اسلامی
بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی تقریباً تمام سالنهای ورزشی باشگاه تاج تحت مدیریت و حفاظت همراهان کونگ فوتوآ قرار گرفت و فعالیت ورزشی بار دیگر آغاز شد و کونگفو توآ حدود ۲ سال موفقیتهای چشمگیری را کسب نمود.[۴] در سال ۱۳۶۰ به سبب فعالیتهای سیاسی ابراهیم میرزایی بار دیگر فعالیت باشگاههای کونگفو توآ ممنوع شد و تا سال ۱۳۷۰ همراهان این ورزش به صورت مخفیانه به معرفی و آموزش این ورزش میپرداختند. در سال ۱۳۷۰ با پیگیریهای مستمر همراهان این فعالیت کونگ فوتوآ با عنوان «انجمن کونگفو توآ» بهطور رسمی زیر نظر فدراسیون کاراته آغاز شد. در اواخر سال ۱۳۷۱ فدراسیون کونگ فو، ووشو و رزم آوران تشکیل شد و در سال ۱۳۷۸ بهنام فدراسیون ورزشهای رزمی تغییر نام یافت. در سال ۱۳۷۹ تحت عنوان کمیته مستقل کونگ فوتوآ فعالیت نمود و مجدداً در سال ۱۳۸۱ در زمره سبکهای فدراسیون ورزشهای رزمی درآمد. در طول این سالها مسئولین کونگ فو توآ مانند سایر ورزشهای رزمی آییننامهها، مقررات علمی و فنی، ارتقاء رتبههای فنی و مدارج مربیگری و داوری را تدوین نمودند. در سال ۱۳۸۴ به خاطر تلاشهای مستمر همراهان پیشکسوت و دلسوختگان و مسئولین دولت، فدراسیون کونگ فو جمهوری اسلامی ایران تشکیل گردید و در سال ۱۳۹۰ نام کونگ فو از این رشته جذاب ایرانی حذف شد و در حال حاضر این سبک با نام توآ در ایران و جهان فعالیت میکندکه البته تمامی همراهان و آموزندگان این هنر با نام کونگ فو توآ رشته خود را میشناسند و هیچ نام دیگری را برای آن نمیپسندند.[۴][۴]
مطابق لایحه قانونی واگذاری سازمان ورزشی و فرهنگی تاج به سازمان تربیت بدنی ایران مصوب ۱۳۵۸٫۷٫۸ کلیه اموال منقول و غیرمنقول و مطالبات و دیون سازمان ورزشی و فرهنگی تاج همراه با پرسنل واحدهای سازمان مذکور به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار گردید.[۸]
کونگ فو توآ و جایگاه جهانی آن
بعد از تلاشهای شبانهروزی استادان و مربیان و همچنین فدراسیون توآ در ایران اولین مجمع با نام ووکا با حضور ۲۵ کشور تشکیل شد که بعد از حدود ۱ سال به ووتا تغییر نام داد. در اولین حرکت سازمان جهانی توآ، برگزاری اولین دوره کلاسهای بینالمللی داوری و مربیگری بود که از تمام کشورهای عضو برای حضور در این کلاسها شرکت کردند. طولی نکشید که کشورهای عضو به بیش از ۵۰ کشور از ۵ قاره جهان رسید. سپس با برگزاری اولین دوره مسابقات جهانی کونگ فو توآ با حضور ۴۵ کشور علاقه و قدرت روزافزون کونگ فو توآ در بین جوامع جهانی بار دیگر شکوفا شد. ورزش رزمی کونگ فو توآ بر گرفته از فرهنگ و سنت ایرانیان، پارسیان و دیگر اقوام ایرانی میباشد، متعلق به ایرانیان است و به جز در برخی مبانی نظری و مفاهیم بنیادین که ویژگی تمام سبکهای کونگ فو است، به لحاظ مکانیزم و دینامیک حرکات و ضربات ارتباط چندانی با کونگ فو چینی یا ووشو ندارد.
هفت مایگاه مایگاه یکم
علم فیزیولوژی (فعالیت بدنی انسانی). جسم پایگاه تن که خاصیت جذب و درک آن بر اسرار هندسی و تولید انرژی و لمس امواج در آزمایشگاه عظیم بدن انسان است. فرهنگستان تن (کونگ فو توآ) متکی بر ۷۳۰۰۰ تکنیک و ترکیب و عکس العمل سازی نیروهای فیزیکی و فیزیولوژی بدن انسانی بر معادلات ریاضی و توان سازی تا مرز جنگاوری به کشت این دنیای ناشناخته همچون راز کهکشان تا ذرهای پیش رفته ودر درک اسرار فیزیک انسانی در کاوشیم و در جهان بودها به زیباترین توان تن به ره آیین مهر بقاء به کوششیم.
مایگاه دوم
انشاء پزشکی درکی بر احوال موجودات زنده و تفکری بر ارزیابی تن از طریق طب سوزنی علم الحصاب فیزیولوژی (ماده و انرژی) خاصیت فیزیکی و شیمیایی متکی بر محاسبات ریاضی بر بنیان کاوشی نو و ره گرایی در بازتاب جهان ماده (خاصیت جرمی) و روانگرایی (سرعت تا بی جرمی) بر روند آموزشی و اساس دانشکده ره نمودن است.
مایگاه سوم
روانشناسی تکنولوژی رهنوردان اندیشه با کشفیات و فرضیات و ایجاد تحولات انسان را در امواج حیات حیران و سرنوشت و نابسامانی او را فرمان دادهاند. این مایگاه رهنمونی به عصری هیجان زده و حل مشکل حال و آینده نوجوانان، جوانان، زنان و مردان و اندیشه انسان را درنهایت سرعت تصویر جسم به درک فکر نگهبان نمودن است.
مایگاه چهارم
فلسفه گرایی یا نگرش تفکر آمیز و پژوهشی در ورای شک و انکارو رسیدن به فراسوی مرزی که شکی منطقی ما را به قاطعیت راهبر شود واین تفکریست در جهان و در لحظات بینش زمان فاصله ایست از اندیشه انسان با طبیعت کیهان .این بیان انسان را در جهان بر آگاهی زیست پنهان، یکسان در درست اندیشدن و در بحر تفکر فرورفتن و ترسیم دریافت و درک را به نفس کشیدن تا به آرامش و روشن بینی در جهان رسیدن است.
مایگاه پنجم
انشاء علوم، اندیشدن، استدلال و تفکر در محور علوم عالم از تولد تا تولد اندیشهها،از طریق دانش زمان به درک حیات رسیدن است. درمایگاه پنجم از زبان علم بر محور فیزیک ،شیمی ،ریاضیات اندیشه انسان را پروریدن و وی را بهطور بارور به جهان اسرار آمیز رهنمون کردن است.
مایگاه ششم
روح و روان، روح فریاد اندیشه و در نتیجه گردهم نمایی تن و روان به ایجاد تفکر و تمرکز و گونهای تبدیل ماده به حرکت جرم و تبدیل خاصیت انرژی از ماهیت به ذات و سلسله مجهولات راه پیمودن است. روح روان در نمودار اندیشه انسان و انسان شاهکار جهان و اندیشه جهان بینی انسان . . . . پس انسان در برترین توانایان علوم کیهان و هر انسان در زمان پس انسان به درک راز جهان و نمود بودن وی در بی پایان و این راز دانایان به دریافت بی زمان است.
مایگاه هفتم
جهان مجهولات، فراتر از خویشتن پختگی فکر زمان در تفکری بی زمان. (فراتر از خویشتن) = به عالم پنهان و جهان معنا و به دنیای تفکرها رسیدن است. (فراتر از خویشتن) = جهان آفرینش را پوییدن و راز هستی بخش را جوییدن است. (فراتر از خویشتن) = جهان تابش امواج و رابطه آن با سلسله اعصاب و بهرهگیری از منبع انرژی حیات و در نهایت سرعت و اندیشه و خاصیت اندیشه در ماده به کنکاش کردن است. (فراتر از خویشتن) = به انشاء اسرار فیزیکی تن به رهآورد حالات و حرکات متکی بر ریاضیات و روانشناسی تکنولوژی علم گرایی، فلسفه گرایی،فیزیولوژی (پزشکی) و به روح روان رسیدن است.[۹]
لباس گزارش چاپ شده از روند استقبال از کونگفوتوآ در ایران در مجله دنیای ورزش، سال ۱۳۵۳
در اصل لباس کونگفو توآ، تفاوت ساختاری خاصی با لباس ووشو ندارد ولی در مجموع لباسی که در این هنر بهکار میرود از شرایط خاصی برخوردار است. از استحکام و دوام زیادی برخوردار بوده و تأمینکننده میدان حرکتی دست، پا و تنه میباشد.
البته لباس سیاه رنگ بسیار زیبا و سهمگینی هم برای کنگ فو توآ یافت میشود که در واقع لباس رسمی این سبک کامل از رزم است که به آن کت میگویند
پیراهن ساده و معمولی که تمام قسمتهای بدن را میپوشاند و از هدر رفتن انرژی بدن جلوگیری میکند، معمولاً از جنس نخی و الیاف طبیعی است تا عرق بدن را جذب کند. کمرشلوار کونگفوتوآ چنان طراحی شده که مهرههای قوس کمری ستون مهره را محافظت میکند (درهنگام وارد شدن نیرو و فشارهای زیاد از لغزیدن مهرهها به روی هم وآسیب دیده گی آنها جلوگیری میکند) و در قسمت مچ پا نیز شلوار کونگفو عضلات و زردپیهای مچ پا را محکم نگه میدارد و از آسیب دیدگی آنها جلوگیری میکند.
رنگ لباس
لباس کونگفو سیاه رنگ میباشد.
از نظر علمی رنگ سیاه انرژی را در خود جذب کرده و از هدر رفتن انرژی جلوگیری میکند. در کونگفو سیاهی رنگ مقدسی میباشد؛ بدین منظور که رنگ سیاه در مقابل رنگهای دیگر مقاومت میکند و نفوذ هر گونه رنگ در آن بیاثر است. از نظر علمی رنگ سیاه نمیگذارد انرژی بدن که در اثر سوخت و ساز تولید میشود از دست برود و آن را در خود نگه میدارد و از پیری زودرس و خستگی و کوفتگی عضلات جلوگیری میکند.[۱۰]
لباس قرمز
بعد از دریافت شالبند سبز که همراه به درجه راهور میرسد لباس او به قرمز تغییر مییابد اما شلوار همیشه مشکی میماند.
لباس سفید
بعد از دریافت شالبند قهوهای که همراه به درجه راهدان میرسد لباس او از قرمز به سفید تغییر مییابد.
پس از دریافت شالبند مشکی که فرد به درجه راهبان میرسد دوباره پیراهن او به سیاه تغییر مییابد و برای همیشه این رنگ باقی میماند.
و بعد به درجهٔ جهانبان میرسد.
شالبند شالبند سفید
اولین شال کونگ فو توآ شال سفید به نشانه آمادگی و ورود به معبد انشاء برای خودسازی.
شالبند سبز
دومین شال کونگ فو توآ شال سفید خط سبز یا روییدن در فضای فیزیکی.
شالبند قهوهای
سومین شال کونگ فو توا شالبند قهوهای است که به معنی سوختن و کسب تجربه است.
شالبند مشکی
چهارمین شال کونگ فو توآ شال مشکی یعنی عبور از مرز تاریکیها و ابداع و تکامل تکنیکهای کونگ فو توآ
شالبند سرخ
پنجمین شال کونگ فو توآ شال سرخ ای یعنی سوختن در ورای نیروهای فیزیکی و رؤیایی در میدانهای مبارزه؛ که در ردهٔ جهانبان وحتی استاد است.[۱۱]
خطها خط یک (آناتوآ)
آناتوآ به معنای تو به معنای من مساوی تو و تو مساوی من و من و تو به معنای شاهین نمای ترازوی جهان تن و روان و گوهر بودگی انسان و کشف سلسله زمان و نفوذ به مرز دانایان و آگاهی به آزادی انسان، آناتوآ با ۵۱۵ تکنیک و ترکیب و عکس العمل سازی و خاصیتهای هندسی و خلاف حرکت بدنی در مسیر عالم ذرات است. انا در زبان ترکی به معنای مادر میباشد و اناتوا در کونگ فو به معنای مادر (پایه) توا میباشد.
خط دو (آتادو)
تادو به معنای اسرار خلقت است؛ اسرار خلقت یا هستی است یا نبرد به ترکیب نیستی است. آتادو با ۳۱۷ تکنیک و ترکیب و عکس العمل سازی و خاصیتهای خلاف موجی به منظور برگردان عالم ذرات و اندیشه حیات است.
خط سه (سوتو)
سوتو به معنای مرز دانایی و خروج از دایره خام عقلی و انهدام ترس از زندگی است.
خط چهار (سامسامائه)
سامسامائه به معنای کاوش است، به معنی آدمی چیست؟ انسان چیست؟ از چیست؟ تولد و آغاز و آغاز و تولد او هستی است یا نیستی یا هستی و نیستی او یکی است. گردیدن انسان به چیست؟ آیا تصورات انسان تا به امروز این چنین بودهاست یا فرهنگ توآ پذیری است، سامسامائه با ۵۰۱۱ تکنیک و ترکیب و عکس العمل سازی با رسیدگی به تن و روان است. به لحاظ فیزیکی تأکید این فرم بر توسعه ضربات و دفاعهای دست در توآ است. استفاده از حالات متنوع ضربات دست نشان از آشنایی و تسلط طراح فرم بر سیستمهای گوناگون کونگ فو دارد. دورانها و پیچشهای متعدد چه در مسیر حرکت و چه در تغییر محورها زیبایی خاصی به این فرم طولانی و پیچیده میدهد. اصرار بر اجرای قرینه محورها موجب توانمندی هر دو دست در اجرا حمله و دفاع میگردد. بخش مرکزی سامسائه که معمولاً به نام لانه زنبوری معروف است به تنهایی مشتمل بر ترکیبات همزمان دفاع و حمله در زوایای متعددی است. کسب مهارت در سامسائه علاوه بر تکرار و تمرین مستمر، نیازمند شناخت صحیح از مکانیزم ضربات دست در سیستم کونگ فو است. از دیگر نکات قابل توجه دیگر در این فرم اختصاص بخشی مجزا و طولانی به تکنیکهای دفاع شخصی است که در واقع مهارت لازم برای درگیریهای نزدیک و رهایی از انواع قفلها را به همراه آموزش میدهد.
خط پنج (مایانه)
مایانه به معنای تو و من و من و تو و تو و طبیعت مربوط به من و توست. تمرکز این خط بر توسعه قابلیتهای ضربات پای همراهان میباشد. تنوع ضربات همراه با تنوع استراتژیها و ترکیبات ضربات پا موجب شده تا مایانه را بتوان یکی از منحصربه فردترین فرمهای ورزشهای رزمی بهشمار آورد. چنانچه آموزش همراه در این مرحله به درستی و با پرهیز از شتابزدگی انجام شود، تسلط و مهارت کاملی بر ضربات پای پیچیده و کاربردی حاصل میشود.
خط شش (کوانا و وست مایانه)
کوانا (خط شش) کوانا به معنای تضاد است به معنای صفوف نامناسب انسانی، ناهنجاریهای روانی، عدم آشنایی بر پزشکی عالم کیهان و ترسان از ورود به جهان تفکر آمیز و فلسفه گرایی و از حرکات و اسرار فیزیک انسانی، عدم توجه به علوم بنیانی و ناآگاهی به اساس روانی و ترسان بر اسرار مجهول یگانی و مجبور کردن انسان به درک آشکار عالم پنهانی که این نیرو متکی بر هفت مایگاه توآ سروده دانایی است.
وست مایانه (خط شش) وست مایانه به معنای انهدام اختلالات بیمعنی و نابود کردن ناهنجاریهای مبارزه انسان در مرز آشکار و پنهان به درک اندیشه هاست. کوانه و وست مایانه مجموعاً با ۸۷۶۵ تکنیک، ترکیب و عکس العمل سازی میباشد.
خط هفت (وای ما با تو یا پنجهٔ مرگ)
وای ماباتو به معنی پنجه مرگ است این معنی در کونگ فو توآ از هفت مایگاه نیایش به سازندگان اندیشهها و دادرسی انسانها به شناخت و بررسیهای زیربناها و ایجاد انسان به بینشها و دانش هاست. وای ماباتو با ۳۳۰۱ تکنیک، ترکیب و عکس العمل سازی است. پنجهٔ مرگ ابراهیم میرزایی، اوج خشونت انسان و فریاد و طغیان انسان بر ستمگریهاست.
کونگ فو توآ دارای هفت خط
خط هشت (کوگوی ما - آناتوای قهوهای)
مفهوم آن بیان گردیده اما در دست برخی از همراهان است
خط تا۲۱
فقط تعداد اندکی از راهدانان از آن برخوردارند.[۱۲]
مارا به دوستان خود معرفی کنید:
حامد رحیمی پنجکی
برچسب: ،
